Ούλωφ Πάλμε | η ελπίδα των λαών που έσβησε νωρίς
Ένα από τα πιο προβεβλημένα πρόσωπα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας υπήρξε ο Ούλωφ Πάλμε, ενώ η 10ετής θητεία του ως πρωθυπουργός και ο πρόωρος θάνατός του τον κατέστησαν ως το γνωστότερο, διεθνώς, Σουηδό πολιτικό του 20ου αιώνα.
Ο Πάλμε, καταγόμενος από εύπορη οικογένεια με ολλανδικές ρίζες, γεννήθηκε στη Στοκχόλμη, στις 30 Ιανουαρίου 1927.
Το 1948 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο κολέγιο Κένιον, στο Οχάιο των ΗΠΑ κι έπειτα συνέχισε στη Νομική σχολή του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης. Οι σοσιαλδημοκρατικές ιδέες και τα ιδανικά επηρέασαν τον πολιτικό του προσανατολισμό κι έτσι από νεαρή κιόλας ηλικία συμμετείχε ενεργά στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Το 1958 έγινε μέλος του σουηδικού Κοινοβουλίου, ενώ από εκείνη την περίοδο ανέλαβε υπουργικές θέσεις σε διάφορα υπουργεία, όπως στο υπουργείο Συγκοινωνιών, το 1965 και στο υπουργείο Παιδείας και Θρησκευτικών υποθέσεων, το 1967.
Στις 14 Οκτωβρίου του 1969 άρχισε η εποχή του Πάλμε καθώς εκείνη τη μέρα εξελέγη ομοφώνως ως ο νέος ηγέτης από το συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος κι έτσι διαδέχτηκε τον επί 23 χρόνια πρωθυπουργό, Τάγκε Ερλάντερ.
Εξέχουσα σημασία αποτελεί, μεταξύ άλλων, το μεταρρυθμιστικό του πρόγραμμα «Ισότητα με θεμελιώδη μεταμόρφωση της κοινωνίας» υποδεικνύοντας, από τον πρώτο κιόλας καιρό της θητείας του ως πρωθυπουργός, τις προθέσεις του για μια σημαντική αλλαγή της κοινωνίας, φιλοδοξώντας παράλληλα να βελτιώσει το κοινωνικό κράτος πρόνοιας της Σουηδίας.
Εκτός όμως από τον αγώνα για την πατρίδα του και τις αποφάσεις που συνέβαλλαν στην πρόοδο της σουηδικής κοινωνίας, ο Πάλμε υπερασπίστηκε τις έντονα φιλειρηνικές του θέσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Κάποιες από τις πιο αξιοσημείωτες θέσεις του υπέρ της παγκόσμιας ειρήνης και κοινωνικής δικαιοσύνης αποτελούν: η οξεία κριτική που άσκησε εναντίον των ΗΠΑ για τον Πόλεμο του Βιετνάμ, οι εκστρατείες του εναντίον της εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων, η καταδίκη του απαρτχάιντ, η συνηγορία του υπέρ οικονομικών κυρώσεων εναντίον της Νότιας Αφρικής, η υποστήριξή του, οικονομική και πολιτική, για το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο (ANC) και την Οργάνωση Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης (PLO).
Όλες αυτές οι φιλειρηνικές του δράσεις και οι αριστερές του απόψεις είχαν ως «φυσικό» επακόλουθο την δημιουργία μεγάλης εχθρότητας προς το πρόσωπό του κι έτσι στις 28 Φεβρουαρίου του 1986 δολοφονήθηκε σε κεντρικό δρόμο της Στοκχόλμης, καθώς επέστρεφε με τη σύζυγό του από νυχτερινό σινεμά.
Κανείς δεν ξέρει το πρόσωπο που αφαίρεσε τη ζωή του τόσο σπουδαίου πρωθυπουργού, ωστόσο πολλοί, οι οποίοι γνωρίζουν τη ζωή και το έργο του Πάλμε, ξέρουν καλά ότι η συμβολή του, σε παγκόσμιο επίπεδο, ήταν τεράστια και σίγουρα θα μπορούσε να προσφέρει πολλά περισσότερα στους λαούς και στην ευτυχισμένη και ειρηνική συνύπαρξή τους.
